PARA'DOKS

Başlık ekle

Başlık ekle

Зоя Ленденская-Большакова

Зоя Ленденская-Большакова

Зоя Ленденская-Большакова

/LONELİNESS)

                 

                                                                

 

     












































































































































































                                                                           














                           










































































































































                                                                                   

                             




                                                                                                       





































































































































































           

İnancın ön plana çıktığı kesimden yeterince güçlü sanat ve sanatçı çıkmaz!.. Bu bir klişe, nedeni ise, algımızın 'dindar-laik' ayrımıyla biçimlenmiş olması, dindarlığın karşıtı laik olmak değil, laik bir kişi de dindar olabilir çünkü, çevrenize bakın göreceksiniz.

Laiklik bir durumun açımlanması, dindarlık ise bir iş, bir eylem ya da mantalitenin kişide varlığını sürdürebilmesi. Dindar kişi, dindarlığını yaşayan, bir eylem olarak onu ortaya koyan kişi, karşıtı ise laik kişi değil, aksine dini hiç bir eyleme girişmeyen, kişiliğinde böyle bir iş ya da devinim barındırmayan kişi demek.

Bu onun laik olduğunu da göstermez, sadece laik diyebildiğimiz durum kategorisinin içinde değerlendirebileceğimiz anlamına gelir.

Geçmişte batının, rönesansın bütün sanatçıları, bilim insanları neredeyse dindardı, dinsel çatışma, kavramsal yenilik sanatı da körükledi.

Günümüzde dindarlık kişinin o alana varlığını adamasına yol açıyor, onun sanatı, var olma biçimi dindarlık, sanatla uğraşı yerine, deyim yerindeyse dindarlık diyebileceğimiz işlevsellikle varoluşunu arıyor, onu önelliyor.

Laik sanatçı diye bir şey yok, çünkü onların ritüel olarak dindar sayılmayan görüntüleri gerçekte çoğunun tanrı inancı ve dine saygınlık noktasında belki de dindar ya da onlardan çok bir inanca taşımasına engel değil.

Arılaştırırsak, dindarlık işlevsel bir durum, bir adanma, bir iş, bir eylem olduğu için, sanatçıyla benzeşen bir işlevsellik barındırıyor, diyesim insana ne iş yapar dediğinizde, sanatçıdır, resim yapar denilebildiği gibi, bir başkasına dindardır, tapıncaya adamış kendini, dahası bize bozunmuş gibi gelen bir deyimle dindarlık yapar diyebiliriz.

Dindar kişi sanata uzak ve soğuktur yaklaşımı ise, düşünsellikte bir seçilim göstergesi, bir belirtge olmakla birlikte ötesinde; faşizmin kendisi dışındaki edimlere ya da sosyalizmin Tarkovski filmlerine kısıtlar, bir irite, itinç içinde olması veya kendi sanat anlayışını dikte ettirmesine benzer; fundamentalizm'de erke dönüştüğünde, kendi sanat anlayışını dikte ettirecektir, bu laik bir sistemde de, doğallıkla bir takım ayrışmaların olabileceği anlamına gelir ki, dindar kişinin, dindarlığın sanatı kendi anlayışına sürükler yaklaşımına benzeş, ufuktaş durumlarla karşılaşabiliriz. Örneğin laik sistem Nazım'a alışma dönemine bir bakışım, bir refleks gösteriyor, şeri bir sistemin Hallaç veya Haccac'ı tanıtlar ya da bir paye vermesi gibi. Geçmişte sanatçılar ölüyor, hatta Turan Dursun gibi teizmin iç yüzünü açığa vuranlar yok ediliyordu. Her sistem kendini korumak için klişeler üretir.

Sanat, onu domine eden toplumların sanatıdır gerçekte, bir de her şeyde olduğu gibi sanat gözle görünmez ama güçlüden yanadır, Marks'ın sözünü ettiği gibi bir kapital, sermaye içi bir edim, bir devinimdir, muhalefet ya da karşıtlık dediğimiz şey olmazsa olmaz noktasına varamadan sönüp giden bir gece feneridir, dönüp geriye bakınca bu görülebilir. Batının tüm herşeydeki total üstünlüğü, sermayeci-kapital'ist sistemdeki ezici üstünlüğüne yaslanır ve sanılanın aksine sanat içerikte güçlü ve ikonikse de, muhalif olma açısından zayıf bir görüntü ve cılız sonuçlar verir ve paratorlar ve parokrasiyle doğallıkla bir bütünlük içindedir. Nitel muhalefet sertçil görünür ama anlayış sınırı verevine geniştir, birbirini içtenlikle tetikler, batı dışında, sanatsal muhalefet göreceli olarak abartılı ama gerçekte nicel ve nitel zayıflık gösterir, ne ki anlayış sınırı dikeydir ve birbirini gönülsüzce de olsa zorlar ve açıkça dışlamaya çalışır. Biçimsel de olsa güç, güçlü muhalefet demektir.

Sanat elbette muhaliftir ama hiç bir düzen de sanıldığı kadar us dışı değildir, yoksa her sanatçı bir deccal, her düzende anarşizan bir karmaşım biçiminde algılanmaktan kurtulamazdı. Dolayımla yaşamımız kadar sanatımız da kusurludur, sanatımız kadar yaşamımızda, sanat gelecekçi, hümanist bir arayış biçimidir, ütobik bir arayışın yaşamın verileriyle, çağrışımlarıyla harmanlanan dışavurumudur. Gerçellikte, gelecek yaşam için bir ufuk, sanat ise gelecek için bir umuttur...

KİTAP

(DAFNE)

DİLTHEY

           
DİLTHEY

Büyük olasılıkla  toplumsal argümanları yerine getirmek istemeyen fantastik gerilimin öksüz çocukları adına buğday silolarında beliren  küf egoizminin  deist yansımaları sonucu göksel akıntıların sürüklediği palyatif salyaların toplumun organik yapısına  bulaştığından söz ederek  yapay bir egemenlik kurma tasım ve tasalarının  Platonsu duvarlarda yansıyan gölgelerine inançla bağlanma  içgüdüsüyle beliren anomalilerin giderilmesinde evrensel bir işbirliği aranması koşuluna yaslanması sonucu yönlendirilen kitlelerin eni sonu açmaza düşerek saldırganlaştığının ileri  sürülmesi ve alınabilecek  önlemlerin kozmik kolhozlarda  kapsamlı bir  sempozyuma  dönüşmesi gerekliliğinin anlaşılmasından ötürü  algılanması güç terimler  içe dönük sözel kapsantılara başvurmadan çözümlenir bir linguistiğin normatif anlamda  kullanılabilmesi adına ivedilikle yasaların çıkarılması ve sonuçta  skolastik yapılanmalara  yol açan bu tür aşkınlığın önlenmesi konusunda uzayın her yerleşkesinde yapılanmış Kuiper kuşaklarıyla işbirliğine gidilerek  sorunun  büyümesinin önüne geçilmesi bu anlamda  tanrılarında yardımına başvurulmasına karar verilmesinin zorunlu olduğunun kabulüyle kaotizm simsarlığından  öteye  geçememiş tanrı ve şeytan işbirliğinin gizlice sonlandırılması ereğinin provokatif gölgesinde yarın  Samuel'in yaptığı gibi nobran ve us dışı açınlara yer verilmesi ayrıca  meleklerin korporatif gerilimlerle örgütlenerek gezegenleri yönetme ve  ele geçirme alışkanlıklarının denetim altına alınması özellikle Milkway'de alt kültür öbekleri olmaktan ileriye gidemeyen insansıların bu konudaki yakınmalarına dikkat edilmesiyle  mutant uygarlıklarına komşu bilinen tüm paralel yerleşimlerde  toplantılar yapılması ve kalıcı bir  çözüm  aranması miadı dolmuş olsa bile tüm  tanrıların inançlara  yönelik bağımsız yapılarının veya doğrudan bizlere  yönelik Hermes  duyurusu iyeleriyle hegemonik tanrı parçacıklarının katılımının sağlanarak interaktif girişimlerin ve bağlantıların sürekli açık  tutulması sonucunda iletişimin  eş güdümü ve bugüne dek süren ticari  kültürel ve sınai işbirliğinin onların kozmik haritanın kenar mahallelerinde sürüp giden uygarlıklarıyla da bağlantılar kurularak barışın sağlanması gibi geleceği güvence  altına almak amaçlı yatırımlara yol açabilecek kararların  gecikmeksizin alınması ve  yedi kardeşler gezegenindeki kalkışmaların bekleme modunda değerlendirilmesiyle bir süre daha olacakların laboratuvar  ve  deneysel  arboretumlarda gözlemlenmesi ve üçüncü  Ninova çağının şimdiki kralı Asurbanipal'ede isteği üzerine söz verilmesi bunun yanında stajı bile bitmeyen  Havva birliklerinin özerk yapısının tanınmasıyla kozmolojik kantonların  çoğaltılması ve galaktik yıkımların olabildiğince önüne  geçilebilmesi için periferideki düzmece tanrıların  bir    kez daha buyur edilerek sonsuzluk kavramsalının açmazları ve sınır-sinir sisteminden kaynaklanan soyutlamaların  ve ikili işbirliğinin yarattığı bitip tükenmez anksiyetelerin  bir kez  daha  geçici olarak planetimize girmesine izin verilmemesi gerektiği anlaşıldığından öncelikle sportif  giderlerin kısıtlanarak maddi olanaklar arayışının somut anlamda güvence altına alınması ve  bu çalışmalar sonucunda doğacak kompakt  giderlerin karşılanması için güneş panellerinde  öteden beri yapılandırdığımız nominal  yazılımları  başarıyla gerçekleşmiş uydulardan borç istenilmesi konusunda  Aldair'deki kapitolden  izin alınması ve gümrüklerden  geçişler  konusunda  kolaylıklar sağlanarak  efektif seviyelerde konsantrasyonun gerçekleştirilmesi sonucu şeytanın   hiç olmazsa bu yolda etkinliğinin giderilmesi uygarlığımızın  delete edileceği kuşkusuna  karşın belleklerimizin yenilenmesi çipler ve antimetalik  hedeflere yönelik çağdaşlaşma çabalarının güçlenerek benimsenmesi ve  her  şeyin yeniden elden geçirilmesiyle uygarlığımızın sürgit kendini aşarak modernleşmesine olanak tanınması  ve sonsuzluğun  ne olduğu tartışmalarına tümüyle son verilmesinden  dolayı sınır diye bir şeyin olamayacağı bu yüzden sonsuzluğunda  kadük sayılması gerektiği ve kendi kendini yaratıp eğip  bükebilen yalın bir düzenek olduğumuzunda anlaşılmasıyla tanrı melek kitap gibi  yücelimlerin egoistik görseller ve yaratılmışlar akvaryumunda sürüp giden primitif  şeyler  olduğunun  ortaya çıkması sonucu  nereden geldiğimiz ve nereye gittiğimiz sorularının salt içgüdüsel ve alter egodan kaynaklı  kozmik yaratılmışlığın kaçınılmaz  sendromları olduğunun kanıtlanması ve bu yüzden uzun sürecek bir tatil ve kozmik dinlenmeye gereksinim duyan Neoplan'ımızın  bu atılımları içeren biçimde yeniden yapılandırılması ve  girişi çıkışı olmayan anomalik sorunsallar üreterek zaman hırsızlığı ve doğal yitimlerin  önüne  geçilmesinin hızlandırılması ve  daha mutlu daha sakin  bir kozmik uygarlığın gerilimden uzak et ve kan uygarlığının mirasçısı   sayılabilecek bir tasarımın  ve genetik kalıntılarından kurtulmasının yollarını arayabilmek konusunda işbirliği  ve ortak araştırmaların sürmesine oy birliğiyle karar verildiği  ve ortak paktın paralel  evrenlerdeki tüm  komşularımıza duyurulması gelişmelerin sonuçlarından hep  birlikte yararlanılması  için sosyokuasar ve hiperpulsarların  bu konuda  kısa zamanda çalışmalara başlamasına  yönelik girişimlerin tümüyle  desteklenmesi ve   kararın  kanıtlanmış ve varlığından kuşku  duyulmayan tüm  demonik dünyalara yaşlı  ve  emekliliği gelmiş tanrılara ve tüm ortaklarına  ışık yıllarını eskiten köhnemiş bir ilkellikle beklenmedik engel ve  gecikmelere  yol açtıkları için özür dileme inceliği gösterdiklerinden dolayı kozmosun  bilinmeyen tüm görsel ve hologramlarıyla canlı statüsünde  nitelediğimiz silikonik varlıklar  ve belirlenip tanımlanamamış ya da adlandırılamamış tüm virütik  ve bakteriyel ve bunun yanındaysa atom altı dünyalarımızla hiçliklerin karanlık enerjilerine akdelik ve  karanlık maddenin  erimsiz tanımsız versiyonlarına bizim bilemeyeceğimiz ama  kendisini bilip tanıyan galaktik  veya sürkozmik bulutsularla evrenik parçacıklara ve erişilmez dalga boylarının ışık ötesindeki tanımlanamayan maddesi ve her  şeyin sonu ve başı olduğunu savlamaktan bir türlü kurtulamadığımız  karanlık enerji silolarının ışık çakıntısıyla  sık sık duyumsanır olan ve bizlere tanıdık gelen tüm biçimsel varyantlarına ayrım yapmaksızın  büyük bir adanmışlık  ve  sevinçle duyurmayı kuşkusuz kutsal bir  görev bilmekte  ve her defasında  yükümlülüğümüzü mutlulukla yerine getirmekteyiz.


***

ANOMALİ

Dijital bir ütopyayım ben

Kompütürüyle oynayan

Ölümünü gören adam

Webin Weber'iyim inan

*

Dry, dry, dry!

*

Soft bir mikrosoftum gece

Book dolu bir feysbuk içinde

Senegal ve Dakar,

Burkina Faso ve Neptün

Benliğim youtube benim

*

Hungry, hungry, hungry!

*

Para ve paranoyayım ben

Akdelik ve karadeniz

Tarsus'un uydusu Kıtmir

Nostradamus ben, sen Pavlus

*

Dirty, dirty, dirty!

*

Siber bir zorbalığım inan

Silikon yiyen havyar

Ekranın arkasında kim var

Ejderin yoldaşı ceylan

Bak kollarım solucan

Manipüle bir canavar

*

Heart, heart, heart!

*

Bir fare oburuyum ben

Masallar vardı eskiden!..

                                       

RUH

RUH

Eğreltilerin, at kuyruklarının, çalı dikenleriyle dolu yamaçların, cadı fındıklarının, deliler uçurumunun ve tilki kuyruğu çamlarıyla dolu koruluğun arasından, yukarı doğru tırmanıyorduk...

Taşların kahkahalar attığı, düz bir yola çıktık. Tozun ve hırpaniliğin dizginsiz dili, ancak buralarda geçerli olabilir diye düşündük. İlerde bağlar, minicik yaylalar ve Çökilyas dağının etekleri eşlik ediyordu artık gözlerimize...

Bir karakuş uçtu orman yemişlerinin içinde, sığırcık değil bu, başka bir şey, hiç kaçmazlar ama, hiç bir zamanda yakalanmazlar. Çünkü, kaçan yakalanır demişti bana, Eşe Bekir'in kızı Nevriye...

Çocukluk ne büyük bir dünya, ne büyük bir cenneti âlâ... Sırtları baştan başa kaplayan papatyalar, baştankaralar, taşların arasında, örümceklerin bile yaşamadığı bir köreltide, tek başına kokular yayan sümbülcükler, armut ağaçlarının, bir azizenin başında dönen bulutçuk gibi bembeyaz çiçekleri, bir türbeyi kıskandırırcasına imansız ve acımasız!..

Yürüyoruz...

Güneşin sesi, bize eşilik eden tek canlı gibi...

Siz siz siz siz siz siz siz siz siz siz siz siz siz siz siz!..

Orman masallarında ki cücelerin, gerçekte yavrularıyla geçen domuz sürülerinin, insan belleğindeki gizençli yansımaları olduğunu biliyorum. Yitip gittiler işte, el değmedik Havva yemişlerinin ve gün ışığının sızıp parçaladığı orman cinslerinin içinde...

Ama buraları bozkırla dolu ve Çökilyas dağı bilinir ki, cinleriyle ünlü, sessizliğin sesinde dolup taşan, çırılçıplak düşleriyle nam salmış bir bodurlar ordusu...

Av tanrıçasının; gözü gökyüzü görmemiş hayvancığını, ben düşledim ama...

Kırmızı topraklar başladı işte, üzüm kanıdır o, kızıl toprakta adı. Dünyanın en güzel, en tatlı, buruk kokulu üzümleri burada yetişir, köylüler bilir bunu ama bütün bir dünyada bilmez. Yaşam yazıklanmalarla, hayıflanmalarla geçer, gümüş gerdanlıklar ve gülücüklerin gamzesiyle, melankolinin bitip tükenmez sağanağında...

İşte bir akbaba yükseliyor su deposunun ardında, içinde 33 (İsa'nın yaşı) yerinden bıçaklanarak öldürülmüş bir aşığın, ölü gözlerinin saklandığı... Köylüler 'Sonuncu İsa' derdi ona!..

Aşkın, dünyamızın iyilik ve barışla dolması için tek yol olduğunu ileri süren bir dervişmiş, aşık olduğu kadının evi önünde, örenlere yaslanıp, gece yarısı yanık türküler söyleyince, içerideki hane halkı tarafından linç edilmiş. Kıranardı mezarlığında yatıyor şimdi, tozu bile kalmayan bedeninden, hâlâ İrem kokuları yayılıyor ve acıklı bir türkü mezarlığın içinden tüm köye dağılıyor...

Bu köyün adı da İsabey; İsa ile ilgisi yok gerçekte, insanları çok sosyal ve insan severdir... İsa, Musa, Mustafa hepsi birdir onlar için ve hepside bir devrimcidir. Zamanın törpüleyerek hiçselleştirdiği güneşin ayetleri ve göksel vaazlar... Köylüler dibek başında tanrının varlığını da tartışmaktan asla kaçınmazlar.

Akbaba, Çökilyas dağının arkasına doğru yitip gitti. Bilinmez, belki de başka bir gezegencik vardır orada ve belki de bu akbabayı artık, ömrüm de bir daha göremeyeceğimdir. Ne acı, kimselerin bilmediği, başka bir dünyada yaşıyoruzdur biz belki de, ama umut doğamızda var, o ölümsüzlüğün ilacı ve ulaşılmaz özlemlerimizin, damağımızda kalan buruk tadı biliyorum.

Bir fırtına, bir ağacı aldı götürdü işte, ağaçta yaşayan 'Derviş Dede'de uçtu göklere, az sonra köylüler onun bir ermiş olarak dumanlı bacalardan indiğine ve herkese bir kesecik içinde, altın birer akçe verdiğine bağıtlar sunup, ant verecekler!..

Bağlara varmak üzereyiz, dağın eteklerine yakın taşlı tarlalardır buraları, su yok, yaşam yok, yalnızca güneş var, güneşin bağışladığı ne varsa, canlılar için tek muştu da odur ne yazık ki...

Bağın içlerine daldık, deli dolu koşuyoruz sağa sola, kuru, yeşil yapraklar, kararmış toz içinde salkımlar, karıncalar, yalnızca düşlerde gezen kırmızı tavşan, gözden çıkarılmış bir heybe, uyuklayan kertenkele ve ilerde örenlerde çöreklenmiş bir yılan, unutulmuş sepet ve kurumuş pınarın yalağında kıpırdayan bir yengeç bizi bekliyor!.. Bilinmez, yengeçler sonsuza dek yaşayacak tek hayvanmış der köylüler ve işte bir anda; karanlık bir kovuk gibi önümüzde beliren, bağ evine giriyoruz.

Aman tanrım!..

Her şey gerçek, her şey bir düş ve her şey tatlı bir yalan mı bu dünyada ve cennet ve cehennemde yalnızca burada mı...

Bir kafes var bağ evinde, diplerde değil, neredeyse ortayında bir yerde... Sazdan örülmüş, özenli, göz alıcı bir dünyacık, kubbesi bile var. Çizgilerle toprağa değen dalları arasında, kafesine neredeyse sığamayan, ömrümde bir daha ne gördüğüm, ne de görebileceğim renklerle dolu, ışıltı yayan bir şey var...

Burada ne arar bu, nasıl yaşar, suyunu kim verir, açlığını nasıl giderir, ne zamandan beri buralarda yaşayan bir esire, göz alıcı bir cariye bu ve daha ne kadar yaşayacak burada, bu eşi benzeri görülmemiş, insanı can evinden vuran varlık...

Tanrı var işte, tanrı var, yoksa nasıl yaşayabilir ki, buracıkta, bu dünyalar güzeli şey!..

Onu yaşatan tek varlık tanrıdır sanırım ve tanrı, onun ta kendisidir, çok iyi anlıyorum, başka türlüsü olamaz ki, böylesi bir varlık, böylesine yaşayamaz ki...

Nasıl var olabilir buracıkta, bu gizemli yaratık, bu tanrıcık. Böylesine can alıcı güzellikte, nasıl bakabilir bize, bir söylenceyi anımsatan, cennetsi gözleriyle...

Kuyruğu, acayip bir kokunun, miski amber biçiminde uzanan kıpırtılarıyla dolu, kanatları sonsuzluğu arayan özlemlerle bezeli, gözleri nazlarla süslü, göğsü dünyanın tüm sevgileri, bin bir çeşit renkleri, tüycükleriyle kaplı, üst üste yığılı, ılık ve yumuşacık bir düş bu, sevgilinin; Kevser şarabıyla dolmuş göğsüymüş gibi sanki...

Göz göze geldim, gök kuşağı renginde, harelerle yanıp sönen bir şey bu!..

Çarpıcı, eritici, tanrısal bir güzellik...

İşte büyüleyici, bu kutsal ve yaratılmış estet karşısında; ürpertiler içinde geri çekildik.

O düşler ötesinde, görülüp, duyulmamış bir masal.

Us dışı bir canlı...

Ah çocukluk!..

Aradan nice zaman geçti ve işte bugün, bu sanrının nedeni, bir çocuğu yaşamı boyunca büyüleyen, bir gün bile elini bırakmayan o şey, o ölümsüz varlıktı...

Gökkuşağı Tanrısı...

Estet duygusunu, o gün, kök salmış güller, gümrah, kırmızı zambaklar gibi bağrıma dolduran, renklerin düşselliğiyle dolup taşarak; düş evime doluşan, o canlı melekti biliyorum.

Bugün bu özlem ve bu anıyı dile getiriyor ve ''eARTh''ın peşindeki sevda yolcuları gibi, geçip gidiyorsam elem denizlerinden, özlemler içinde, işte o yaratılmışa borçluyum, her şeyi ben...

Ama şimdi o çılgınlık, o renkler, bambaşka bir dünyanın, keder veren yazgısına; çoktan kavuşmuştur biliyorum.

Biliyorum, ancak ayrılıklar ve özlemini duyduğumuz şeyler, can alıcı güzellikte olabilir...

Ne yazık ki...

Yaşamın biricik özelliği budur, özleyiş olmadıkça, arayış olmadıkça, ne cennetin varlığı, ne de sonsuzluğun, ölümsüzlüğün bir anlamı, ne de yaşamın bir tadı olabilirdi.

Bir umudu taşımak ve onu hep yaşamaktır bu dünya ve o günden bu yana söyleyebileceğim tek şeyse; 'Hoşçakal Tanrım' sözcüğüdür.

Varlığı ruhun derinliklerinde, el değmedik gözelerinde sürüp giden ve sürgit tüm yaratılmışlara, ödünç verilmiş bir armağan gibi geçen, evrenin uçurumlarına sinen ve bir gün ışığı gibi tüm varlıkların, özüne, tözüne sızan ve sonsuza dek yaşayacak, varlığını sürdürecek olan; Tanrı!..

Güzelliğin, sevginin, yüceliğin ve sonsuzluğun saltanatı!..

Tek amacı evrenimizin, tek nedenselliği, kozmik erişilmezliğin, kavuşulmazlığın...

Bir estet peşinde tükenip gidecek kozmosumuzdur tanrı bizim ve evren saltıklıkla bir estet arayışıdır.

Artık söylemeliyim ama...

Şu dünyada,

Büyüleyici güzellikte,

Gök kuşağı gibi çekici bir şeydi o,

Evet...

Kınalı bir keklikti benim gördüğüm!

Yalnızca!..