COLERİDGE
Londra'nın sisli bulvarlarında, ben, Borges ve Coleridge'le yürüyorduk. Coleridge birden dedi ki, ''Bir kişi düşünde Cennet'e gitse ve ruhunun gerçekten orada bulunmuş olduğunun kanıtı olarak kendisine bir çiçek sunulsa, uyanınca da çiçeği elinde bulsa -Ah! sonra ne olurdu?'' 
 Borges; olağanüstü, düşler ötesi, inanılmaz dedi.
 Araya girdim  ve bizler sıradan şeylere bile 'olağanüstü' gözlerle bakabilen, meyus bir toplumun içinden geliyoruz, 'Bu kişi olsa olsa elinde bir çiçekle uyumuştur!..' dedim.
 Gülüşü hâlâ kulağımdadır...